Ευτυχία Νούλα: Υιοθετήθηκε το 1958 στις ΗΠΑ – 60 χρόνια μετά βρήκε τη βιολογική της μητέρα στην Ελλάδα

ευτυχία-νούλα-υιοθετήθηκε-το-1958-στις-ηπ-62727

Το 1958, λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα μικρό κοριτσάκι ταξιδεύει στις ΗΠΑ για υιοθεσία. Τότε, ήταν τριών ετών και δεν είχε ιδέα για την ιστορία και τις ρίζες της. Περίπου έξι δεκαετίες μετά, η Ευτυχία Νούλα όχι μόνο γνώρισε την Ελληνίδα μητέρα της αλλά κατάφερε να βοηθήσει κι άλλα υιοθετημένα παιδιά να βρουν τις οικογένειές τους και να βιώσουν το συναίσθημα πληρότητας και χαράς που ένιωσε κι η ίδια.

Η Ευτυχία Νούλα που έγινε Λίντα Κάρολ Φόρρεστ

Το μελαχρινό κοριτσάκι με το λευκό φόρεμα που θυμίζει βαπτιστικό ρούχο και την ασορτί κορδέλα στα μαλλιά, κρατά με ακουμπισμένο το δεξί του χέρι στο σημείο της καρδιάς, ένα χαρτί με την αμερικανική σημαία και τη λεζάντα «A Welcome to US Citizenship», κοιτώντας κατάματα τον φωτογραφικό φακό. Πίσω της, μια καλοντυμένη γυναίκα με φωτεινό βλέμμα και επιβλητικό παρουσιαστικό, χαμογελάει πλατιά, στραμμένη κι αυτή προς τον φακό.

Η πολυκαιρισμένη ασπρόμαυρη φωτογραφία, που τραβήχτηκε δεκαετίες πριν, αποτυπώνει γλαφυρά τη στιγμή που η τρίχρονη Ευτυχία Νούλα από το χωριό Στράνωμα της ορεινής Ναυπακτίας πολιτογραφείται Αμερικανίδα πολίτης και παίρνει το όνομα Λίντα Κάρολ Φόρρεστ, υπό το τρυφερό βλέμμα της νέας της μητέρας.

Τότε, το τρίχρονο κοριτσάκι δεν είχε ιδέα πως ήταν ένα από τα εκατοντάδες παιδιά που εστάλησαν για υιοθεσία στην Αμερική την περίοδο 1948-1962, ούτε ότι δεκαετίες μετά, έχοντας δημιουργήσει η ίδια τη δική της ευτυχισμένη οικογένεια, όχι μόνο θα έβρισκε τη βιολογική της μητέρα αλλά θα ξεκινούσε το δικό της πρότζεκτ προκειμένου να φέρει την ευτυχία που η ίδια βιώνει, περιστοιχισμένη από την αγάπη των δικών της στην Ελλάδα, σε δεκάδες άλλους ανθρώπους με ιστορία παρόμοια με τη δική της.

Ευτυχία Νούλα: Η συγκινητική επανένωση με τη βιολογική της μητέρα

Μεγαλώνοντας περιστοιχισμένη από πολλή αγάπη και φροντίδα, η Ευτυχία γνώριζε ότι οι γονείς της, Τζέιμς και Ρουθ Φόρεστ, την είχαν υιοθετήσει από την Ελλάδα – χωρίς ωστόσο να ξέρει ότι η βιολογική της μητέρα ζει. Ήταν πραγματικά ευτυχισμένη και δεν ένιωθε να λείπει τίποτα από τη ζωή της. Όταν το 2017, όμως, έχασε τη μητέρα της -δυο χρόνια νωρίτερα είχε χάσει και τον πατέρα της- ένιωσε στο πετσί της την ορφάνια και παράλληλα την ανάγκη να βρει τη βιολογική της οικογένεια.

Στάθηκε τυχερή καθώς δεν χρειάστηκαν παρά μόνο μερικοί μήνες για να βρει τη μητέρα που την έφερε στη ζωή και που νόμιζε ότι είχε πεθάνει στη γέννα κι ένιωσε ευλογημένη όταν η μητρική αγκαλιά άνοιξε διάπλατα για να την υποδεχτεί στο αεροδρόμιο αλλά και όταν κατάφερε να πάρει την ελληνική ιθαγένεια- αυτή που, όπως τονίζει, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, έχασε χωρίς η ίδια να επιθυμεί κάτι τέτοιο, αφού ήταν μικρό παιδί όταν υιοθετήθηκε από Αμερικανούς γονείς, το 1958, από το Βρεφοκομείο Αθηνών.

Πριν από μερικά χρόνια, η Ευτυχία επανενώθηκε με τη βιολογική της μητέρα. Ήταν τέτοια η ένταση των συναισθημάτων που βίωσε, που έβαλε σκοπό ζωής να βοηθήσει κι άλλους μέσα από ένα συγκινητικό πρότζεκτ.

Το «The Eftychia Project» της Ευτυχίας Νούλα

Το «The Eftychia Project», είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, που από το 2019 έχει φέρει το χαμόγελο στα χείλη αρκετών ανθρώπων, που βρήκαν τις ρίζες τους. Κι ενώ η αρχική σκέψη ήταν να βοηθηθούν πρωτίστως τα ελληνικής καταγωγής υιοθετημένα παιδιά από την Αμερική, το «The Eftychia Project» επέκτεινε το πεδίο δράσης του για συμπεριλάβει όλα τα υιοθετημένα παιδιά (ελληνικής καταγωγής) που αναζητούν τις ρίζες τους, ανεξαρτήτως χώρας υιοθεσίας, αλλά και να ανοίξει τον δρόμο σε ελληνικές οικογένειες που ψάχνουν τα χαμένα (λόγω υιοθεσίας) παιδιά τους.

Μέχρι σήμερα, το «The Eftychia Project» έχει επανασυνδέσει δεκαπέντε υιοθετημένα παιδιά με τις βιολογικές τους οικογένειες στην Ελλάδα, ενώ δεκάδες είναι αυτοί που εξακολουθούν να ψάχνουν, με την ελπίδα πως και το δικό τους όνειρο για επανένωση θα πάρει «σάρκα και οστά», ενώ παράλληλα «τρέχει» και η δωρεάν παροχή κιτ DNA σε υιοθετημένους/-ες από την Ελλάδα και σε ελληνικές οικογένειες που αναζητούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ευτυχία Νούλα: «Οι υιοθεσίες εκείνη την περίοδο ήταν προβληματικές»

«Θα πρέπει να αναγνωριστεί από την Πολιτεία ότι οι συνθήκες γύρω απ’ αυτές τις υιοθεσίες, εκείνη την περίοδο, ήταν προβληματικές και πολλά απ’ αυτά τα υιοθετημένα παιδιά φέρουν ένα τραύμα», λέει η Ευτυχία και συνεχίζει: «Θα κερδηθεί μια χαμένη γενιά υπερήφανων Ελλήνων πολιτών, που το μόνο που θέλουν είναι να έρθουν στο σπίτι τους και να μεταφέρουν την αγάπη τους για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της στις επόμενες γενιές».

Η Ευτυχία Νούλα ζητά τη στήριξη της Πολιτείας  στην προσπάθεια που γίνεται για να βρουν και άλλοι -γεννημένοι στην Ελλάδα, όπως η ίδια- υιοθετημένοι στην Αμερική, τις ρίζες τους και τις βιολογικές τους οικογένειες και να τούς δοθεί το δικαίωμα να αναγνωριστούν ως Έλληνες πολίτες, για να αισθανθούν, όπως λέει, «ότι ο τόπος στον οποίο είδαν το πρώτο φως της ζωής δεν τους έχει ξεχάσει».

Η ζωή στήνει πάντα τα καλύτερα σενάρια

Η Ευτυχία, που η ζωή της θυμίζει ταινία, κατάφερε να βρει την ευτυχία και πλέον μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Αμερικής και Ελλάδας, με το χωριό Στράνωμα της ορεινής Ναυπακτίας, όπου έχει πλέον το δικό της σπίτι, να είναι το επίκεντρο του δικού της (ελληνικού) κόσμου.

  • ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
  • ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΝΕΑ